Αλληλογραφία – αιτήματα της μονής από τη Μητρόπολη

 Συχνή ήταν η επαφή της Μονής με την Μητρόπολη αλλά και με το Διοικητικό Συμβούλιο του Γενικού Ταμείου για διάφορα θέματα. Ο Οργανισμός Διοίκησης Εκκλησιαστικής Περιουσίας ζητά από τα μοναστήρια να αποστείλουν στοιχεία που αποδεικνύουν την περιουσιακή κατάσταση των μοναστηριών. Έτσι με έγγραφο του, ο Ο.Δ.Ε.Π. ζητά από τα τοπικά συμβούλια των μοναστηριών: «ίνα συγκεντρώσωσι και υποάλωσι ημίν δι’ υμών τα κάτωθι στοιχεία επί της μέχρι της 30-6-30 υφισταμένης εις κεφάλαια περιουσίας αυτών»[1]

Ένα άλλο θέμα, το οποίο απασχόλησε την Ιερά Μητρόπολη Τρικάλων ήταν η κλοπή εικόνων και ιερών λειψάνων από τις εκκλησίες και τα μοναστήρια της περιοχής, με σκοπό την πώληση. Με εγκύκλιό της, η Ιερά Μητρόπολη Τρίκης και Σταγών ζητά από τα μοναστήρια να ερευνήσουν ποια απ’ αυτά ή από τις εκκλησίες λείπουν εικόνες, ποιες είναι αυτές και να το αναφέρουν το συντομότερο δυνατό.[2]    

Η φροντίδα των χώρων του μοναστηριού είναι ένα άλλο θέμα, το οποίο απασχολεί την Ιερή Μονή Σταγιάδων. Το 1912 υπάρχει πληροφορία ότι στη θέση Λάκκος κοντά στη Μονή Σταγιάδων το έδαφος υπέστη καθίζηση. Για την αντιμετώπιση της κατάστασης απαιτείται η ανέγερση τοίχου. Το Συμβούλιο της Μονής ζητά από τον Σεβασμιώτατο Επίσκοπο Τρίκκης και Σταγών να του χορηγηθεί πίστωση από το αποθεματικό κεφάλαιο του προϋπολογισμού για την κατασκευή αυτού του τοίχου.

Η Μονή Σταγιάδων επίσης ζητά από τη Μητρόπολη να της απαντήσει αν μπορεί να επιβαρύνει τον προϋπολογισμό της Μονής με έξοδα 1.500 δρχ που αφορούν προμήθεια δέκα τόμων της επετηρίδας από την εταιρεία Βυζαντινών σπουδών. Σε απάντησή της, η Ιερά Μητρόπολη Τρίκκης και Σταγών, της αναγνωρίζει το δικαίωμα: «Έχοντες υπ’ όψιν το υπ’ αριθμ. 13066 έγγραφον του Υπουργείου Θρησκευμάτων παραγγέλλομεν υμών, ίνα αναγράψητε εν τοις σχετικοίς προϋπολογισμοίς κονδύλιον δραχ. 1500 δια την προμήθειαν δέκα τόμων της επετηρίδος της εταιρείας Βυζαντινών σπουδών.»[3]  

Άμεση επίσης ήταν η εξάρτηση της συγκεκριμένης μονής αλλά και άλλων από το Διοικητικό Συμβούλιο του Γενικού Εκκλησιαστικού Ταμείου, στη διοίκηση του οποίου υπάγεται η διαχείριση των οικονομικών. Σε έγγραφο που χρονολογείται στις 12 Μαρτίου 1913 το Γενικό Συμβούλιο κατηγορεί τη Μονή Σταγιάδων για πώληση 100 κιλών σιταριού που έγινε στις 11 Δεκεμβρίου 1911 χωρίς να ζητήσει την σχετική άδεια και έγκριση από το Διοικητικό Συμβούλιο ενώ αυτό ορίζεται από σχετικές διατάξεις των νόμων. Η παράβαση του νόμου ΓΥΙΔ, στον οποίο ανήκουν οι διατάξεις που αφορούν τις οικονομικές σχέσεις των μοναστηριών αλλά και των προφορικών συστάσεων του Επισκόπου Τρίκκης θεωρούνται παράνομες πράξεις, γι’ αυτό το Διοικητικό Συμβούλιο του Γενικού Εκκλησιαστικού Ταμείου ζητά από τα μέλη του ηγεμονοσυμβουλίου της Μονής να απολογηθούν ενώπιόν του.[4]   

Με αναφορά στο Διοικητικό Συμβούλιο του Γενικού Εκκλησιαστικού Ταμείου, το 1914, η Ιερά Μονή Σταγιάδων ζήτησε να της εγκριθούν χρήματα από τον προϋπολογισμό της. Μ’ αυτά επιθυμούσε να συμμετέχει στη χρηματοδότηση της ναυαρχίδας «Κωνσταντίνος» και στην ανέγερση Ανδριάντα της Αυτού Μεγαλειότητος του Βασιλιά της Ελλάδας. Η έγκριση υπογράφθηκε 10 Μαΐου 1914.[5] 

Επίσης σε διακήρυξη της Ιεράς Μητρόπολης Τρίκκης και Σταγών που χρονολογείται στις 28 Ιουνίου 1956 εγκρίνεται πλειοδοτική δημοπρασία πώλησης οικοπέδων που ανήκουν στο Μετόχι του Λιμποχόβου στο χωριό Νέα Κουτσούφλιανη. Στην ίδια διακήρυξη ορίζεται ο τόπος και ο χρόνος της δημοπρασίας καθώς και ο τρόπος διεξαγωγής της.[6]       

[1] Αρ. Πρωτ. 2702, 6/11/1930.

[2] Εγκύκλιος 177, 17/6/1957.

[3] Αριθ. 192, 27/8/1935.

[4] Αρ. Πρωτ. 12/3/1913.

[5] Αρ. Πρωτ. 2258, 10/5/1914.

[6] Διακήρυξη, αρ. 1., 28/6/1956.